Kama (russisk Ка́ма) er ei stor elv i Russland og den lengste sideelva til Volga frå venstre. Før dei renn saman er ho faktisk lenger enn Volga.
Elva spring ut i Udmurtia, nær byen Kuliga og renn nordvestover i 200 km, før ho snur nordaustover nær byen Lojno i nye 200 km, før ho så snur sørover og vestover i Perm kraj. Ho renn igjen igjennom Udmurtia og så gjennom Tatarstan, der ho munnar ut i Volga.
Totalt har Kama ei lengd på 1805 km. Dei største sideelvane hennar er Kosa, Visjera, Sylva, Tsjusovaja, Belaja, Ik, Izj, Zaj, Vjatka og Mjosja. Av byar ved Kama finn ein Solikamsk, Berezniki, Perm, Sarapul og Naberezjnje Tsjelnyj. Elva renn vest for Uralfjella og vert mykje nytta til transport.
Før jernbanane vart bygd var Kama knytt til viktige portager med Nordre Dvina og Petsjora. Tidleg på 1800-talet vart Nordre Jekaterinskij-kanalen bygd mellom øvre Kama og Vytsjegda, ei sideelv til Nordre Dvina, men denne vart lite brukt og stengd etter nokre år.
Innhaldsliste
1Demningar og reservoar
2Galleri
3Bakgrunnsstoff
4Kjelder
Demningar og reservoar |
Kama er demd opp fleire stader:
Ved Perm ligg demninga Kama vasskraftverk som dannar Kamareservoaret
Ved Tsjajkovskij ligg Votkinsk vasskraftverk som dannar Votkinskreservoaret;
VedNaberezjnje Tsjelnyj ligg demninga Nizjnekamsk vasskraftverk som dannar Nizjnekamsk-reservoaret.
Galleri |
Elvane Tsjusovaja og Kama
Kama i byen Perm
Ei fagverksbru av Lavr Proskuryakov over Kama. Tidleg fargebilete av Prokudin-Gorskij frå om lag 1912.
Bakgrunnsstoff |
Kjelder |
Denne artikkelen bygger på «Kama River» frå Wikipedia på engelsk, den 17. oktober 2008.
For det lutherske bispedømet, sjå Nidaros bispedøme. Nidaros erkebispedøme var eit katolsk erkebispedøme med sete i Nidaros. Det vart oppretta av kong Olav Kyrre mellom 1070 og 1080 som bispedøme. Bispedømet vart opphøgd til erkebispedøme i 1153. Erkebispedømet vart innstifta av pave Anastasius IV i 1154, og var i funksjon fram til reformasjonen i 1537. Erkebiskopen sitt hovudsete var Erkebispegarden, rett ved domkyrkja Nidarosdomen. Frå 1152 til 1154 var Nicholas Breakspear i Skandinavia som paveleg utsending, og organiserte opprettinga av erkesetet. Innhaldsliste 1 Utbreiing og jurisdiksjon 2 Overhyrdar 2.1 Lydbiskopar 3 Biskopar 3.1 Biskopar 3.2 Erkebiskopar Utbreiing og jurisdiksjon | Kart over den nordiske kyrkjeprovinsen (1153-1387) Erkebispedømet omfatta i tillegg til Noreg øyane i vest i Noregsveldet. Nidaros var eit metropolitanerkebispedøme med fylgjande underliggjande bispedøme suffraganar: Bj...
Do VLANs within a subnet need to have their own subnet for router on a stick?
What are the differences between the usage of 'it' and 'they'?
Dragon forelimb placement
How do we improve the relationship with a client software team that performs poorly and is becoming less collaborative?
What typically incentivizes a professor to change jobs to a lower ranking university?
How to write a macro that is braces sensitive?
Modeling an IPv4 Address
Writing rule stating superpower from different root cause is bad writing
Can I ask the recruiters in my resume to put the reason why I am rejected?
Approximately how much travel t...
Tettstaden Birsay på Orknøyane. Ruinane av jarleplasset om lag midt i biletet. (Fotografi frå 2012) Utsikt mot Birsay og Brough of Brisay (fotografi frå 2009) Birsay er ein tettstad i eit sokn (parish) med same namn, nordvest på øya Mainland [Note 1] på Orknøyane, om lag 31 km frå Kirkwall. Staden er omtala fleire stader i Orknøyingasoga [1] , der han er kalla «Byrgesherad» (norrønt: Birgisherað ). Namnet skriv seg truleg frå elvenamnet Birgisá [2] . Innhaldsliste 1 Den gamle hovudstaden 2 Bispesetet 3 Jarlepalasset 4 Kjelder og utfyllande opplysningar 4.1 Notar 4.2 Fotnotar 4.3 Bakgrunnsstoff Den gamle hovudstaden | Hovudartikkelen for dette emnet er Torfinn Sigurdsson . Soknet er i dag i hovudsak ei jordbrukskommune men er mest kjend for dei mange kulturminna i området. Tettstaden Birsay blir gjerne omtala som «den gamle hovudstaden på Orknøyane» [3] , og ein viser d...